The Script

Download Songs: The Script  Science & Faith

The Script are an Irish rock band from Dublin formed in 2001.^[3] Based in London after signing to Sony Label Group imprint Phonogenic, the band released their eponymous debut album in August 2008, featuring the hit songs "The Man Who Can't Be Moved" and "Breakeven". The album debuted at number one in Ireland and the UK.^[4] Their second album, Science & Faith, was released in September 2010, and contains the hit songs "For the First Time" and "Nothing". The album debuted at number one in Ireland and the UK, and number three on the US Billboard 200.^[4][5] Their third album#3 debuted at number one in Ireland and the UK.

Their music has been featured in popular television programs such as 90210, Ghost Whisperer, The Hills, Waterloo Road, EastEnders, Made in Chelsea and The Vampire Diaries. Frontman Danny O'Donoghue was also a coach on The Voice UK for seasons 1 and 2, before leaving the show in order to focus more on the band.^[6][7] In 2009 Industry Victoria's Secret chose "The Man Who Can't Be Moved" as the theme for its annual parade The Victoria's Secret Fashion Show 2009 for the opening segment and the Enchanted Forest segment with Heidi Klum.

Read More

MMLP2 (Eminem album)

Download Songs:MMLP2

On May 24, 2012, Eminem announced he was working on his next studio album.,^[114] set to be released in 2013.^[115] Even without a title or release date, the album was included in multiple "Most Anticipated Albums of 2013" lists; including MTV, Complex Magazine where it was listed in sixth position; and XXL Magazine, where it was listed in fifth.^[116]

On June 30, 2012, Eminem talked about the album with DJ Whoo Kid, on his own radio station, Shade 45. He stated that the material is taking shape, and that Dr. Dre will be involved in some way.^[117] On August 30, 2012, Slaughterhouse member Royce da 5'9" gave his thoughts on the album, stating "I'm not so sure how the world is going to respond from some of the things that I've heard from him." Close friend and fellow rapper 50 Cent is also confirmed to feature on the album.^[118] Eminem also was featured on Pink's album The Truth About Love on the track "Here Comes The Weekend".

On February 11, 2013, Shady Records President and Eminem manager Paul Rosenberg announced that Eminem's eighth studio album would be released after Memorial Day, 2013. "We fully expect to be releasing a new Eminem album in 2013. He's been working on it for some time," said Rosenberg. "It's safe to say that it will be post-Memorial Day at some point, but we're not exactly sure when. We've got some dates locked in for him to perform live in Europe in August, so we're trying to see what else lines up." The album remained untitled.^[119] On March 22, 2013 Dr. Dre said that Eminem was close to finishing the album and that he worked together with Eminem on it.^[120] Producer No I.D. has been confirmed to produce on the album.^[121]

On August 14, 2013, a song titled "Survival" featuring Liz Rodrigues, with production by DJ Khalil was premièred in the multiplayer trailer for the video game Call of Duty: Ghosts. A following press release revealed the first single from his eighth studio album would be released soon.^[122][123] During the 2013 VMAs, it was revealed that Eminem's next album would be titled The Marshall Mathers LP 2 (a sequel to his previously released album The Marshall Mathers LP) and would be released on November 5, 2013.^[124]

The Marshall Mathers LP 2 was released as planned on November 5, 2013, by Aftermath Entertainment, Shady Records, and Interscope Records. The standard edition contains 16 tracks, while the deluxe edition also includes a second disc with another 5 tracks.

Read More

Recovery (Eminem album)

Download songs: Recovery

Recovery is the seventh studio album by American rapper Eminem. It was released on June 18, 2010, by Shady Records, Aftermath Entertainmentand Interscope Records as the follow-up to Eminem's Relapse (2009). Originally planned to be released as Relapse 2, the album was renamed toRecovery when Eminem found the music of the new album different from its predecessor.

Production of the album took place during 2009 to 2010 at several recording studios and was handled by various record producers, including Alex da Kid, Just Blaze, Boi-1da, Jim Jonsin, DJ Khalil, Mr. Porter and Dr. Dre. Eminem also collaborated with artists such as Pink, Lil Wayne and Rihannafor the album. Recovery featured more introspective and emotional content than its predecessor and the theme of the album revolved around his positive changes, anxiety, and emotional drives. For the promotion of the album, he featured in TV shows and performed the album's songs live on televised shows, at awards ceremonies, musical events and also headed The Recovery Tour.

The album received generally positive reviews from music critics, who complimented Eminem's rapping and performance on the album, although some criticized its inconsistency and production. Recovery debuted at number one on the US Billboard 200 chart, selling 741,000 copies in its first week and stayed at number one for seven non-consecutive weeks. It also peaked inside the top ten of several other countries and was the best-selling album of 2010 worldwide. By October 2011, the album had sold approximately 10 million copies worldwide. Recovery has earned Eminem American Music Awards, Billboard Music Awards, Detroit Music Awards and Grammy Awards, while it was nominated at Brit Awards, Juno Awards and MTV Video Music Awards Japan.

The lead single "Not Afraid", released on April 29, 2010, sold 380,000 digital downloads in its first week debuting at number one on the US BillboardHot 100 and earned Eminem a Grammy for Best Rap Solo Performance. "Love The Way You Lie" featuring Rihanna reached the top spot in over 20 countries and stayed at number one on the US Billboard Hot 100 for seven consecutive weeks. With sales of over 5 million in the United States and 10.25 million worldwide, it became Eminem's best selling single to date. He collaborated with Lil Wayne for "No Love". "Space Bound" was released as the fourth and the final single. Four other unreleased songs from the album also charted on the US Billboard Hot 100.

Read More

Eminem Biography

Download Songs: Eminem

Eminem, born Marshall Bruce Mathers III, 17 October 1973, Kansas City, Missouri, USA. This white rapper burst onto the US charts in 1999 with a controversial take on the horrorcore genre. Mathers endured an itinerant childhood, living with his mother in various states before eventually ending up in Detroit at the age of 12. He took up rapping in high school before dropping out in ninth grade, joining ad hoc groups Basement Productions, the New Jacks, and D12. The newly named Eminem released a raw debut album in 1997 through independent label FBT. Infinite was poorly received, however, with Eminem earning unfavourable comparisons to leading rappers such as Nas and AZ. His determination to succeed was given a boost by a prominent feature in Source's Unsigned Hype column, and he gained revenge on his former critics when he won the Wake Up Show's Freestyle Performer Of The Year award, and finished runner-up in Los Angeles' annual Rap Olympics. The following year's The Slim Shady EP, named after his sinister alter-ego, featured some vitriolic attacks on his detractors. The stand-out track, "Just Don't Give A fuck", became a highly popular underground hit, and led to guest appearances on MC Shabaam Sahddeq's "Five Star Generals" single and Kid Rock's Devil Without A Cause set. As a result, Eminem was signed to Aftermath Records by label boss Dr. Dre, who adopted the young rapper as his protege and acted as co-producer on Eminem's full-length debut. Dre's beats featured prominently on The Slim Shady LP, a provocative feast of violent, twisted lyrics, with a moral outlook partially redeemed by Eminem's claim to be only "voicing" the thoughts of the Slim Shady character. Parody or no parody, lyrics to tracks such as "97 Bonnie & Clyde" (which contained lines about killing the mother of his child) and frequent verbal outbursts about his mother were held by many, outside even the usual Christian moral majority, to be deeply irresponsible. The album was buoyed by the commercial success of the singles "My Name Is" and "Guilty Conscience" (the former helped by a striking, MTV-friendly video), and climbed to number 2 on the US album chart in March 1999.

Eminem subsequently made high profile appearances on Rawkus Records' Soundbombing Volume 2 compilation and Missy "Misdemeanor" Elliott's Da Real World. He was also in the news when his mother filed a lawsuit claiming that comments made by the rapper during interviews and on The Slim Shady LP had caused, amongst other things, emotional distress, damage to her reputation and loss of self-esteem. None of which harmed the sales of Eminem's follow-up album, The Marshall Mathers LP, which debuted at number 1 on the US album chart in May 2000 and established him as the most successful rapper since the mid-90s heyday of 2Pac and Snoop Doggy Dogg. By the end of the year, however, his troubled personal life and a serious assault charge had removed the gloss from his phenomenal commercial success. Despite criticism from gay rights groups, the rapper swept up three Grammy Awards the following February. He also reunited with his D12 colleagues to record the transatlantic chart-topping Devil's Night. 

Eminem's new studio album, The Eminem Show, was premiered by single "Without Me". The track, which debuted at UK number 1 in May 2002, featured a sample from Malcolm McLaren's "Buffalo Girls" and was supported by a controversial video which saw the rapper dressing up as Osama Bin Laden. The album debuted at number 1 on both sides of the Atlantic. Later in the year, Eminem made his mainstream acting debut in 8 Mile. The lead single from the soundtrack, "Lose Yourself", gave the rapper his first US number 1 single in November.

Read More

Li-Ion Charger

__________________________________________________

Description

--------------------------------------------------------------------------------

The LP2951 regulator is manufactured by National Semiconductors. The choice of values is from an application note "Battery Charging", written by Chester Simpson.Diode D1 can be any diode from the 1N00x series, whichever is conveniently available. It functions as a blocking diode, to prevent a back flow of current from the battery into the LP2951 when the input voltage is disconnected.Charging current is about 100+mA, which is the internally-limited maximum current of the LP2951. For those wondering, this is compatible with just about any single-cell li-ion battery since li-ion can generally accept a charging current of up to about 1c (i.e. charging current in mA equivalent to their capacity in mAh, so a 1100mAh li-ion cell can be charged at up to 1100mA and so on). A lower charging current just brings about a correspondingly longer charge time. IMHO 100mA is quite low, low enough that the circuit can be used for an overnight charger for many typical single-cell li-ion batteries.The resistors are deliberately kept at large orders of magnitude (tens/hundred Kohm and Mohm range) to keep the off-state current as low as possible, at about 2΅A. Resistor tolerances should be kept at 1% for output voltage accuracy. The 50k pot allows for an output voltage range between 4.08V to 4.26V - thus allowing calibration as well as a choice between a charging voltage of 4.1V or 4.2V depending on the cell to be charged. The capacitors are for stability, especially C2 which prevents the output from ringing/oscillating.

..............................................................................................

Parts List

----------------------------------------------------------------------------

IC1 = LP2951, voltage regulator
D1 = 1N4002, General purpose diode
R1 = 2M, 1%, metal-film
R2 = 806K, 1%, metal-film
P1 = 50K, potentiometer
C1 = 0.1uF, polyester
C2 = 2.2uF/16V, electrolytic
C3 = 330pF, ceramic

Read More

महाकवी लक्ष्मी प्रसाद देवकोटा जीवनी (१९०९-१९५९)

लक्ष्मी प्रसाद देवकोटा

लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको जन्म १९६६ साल कात्तिक २७ गते शुक्रबार काठमाडौ, डिल्लीबजारमा भएको थियो । उनको न्वारानको नाउँ तिर्थमाधव देवकोटा हो । तर तिहारको लक्ष्मीपूजामा जन्मेका हुँदा उनलाई लक्ष्मीप्रसाद भनियो ।
देवकोटा जन्मेदेखि नै उनका घरमा अनेक कष्टहरूको प्रवेश भइरहृयो । उनको घरको व्यवस्थापकीय ढाँचा पनि अत्यन्तै दयनीय थियो । साथै उनको घरले गरिबीको रेखालाई नाघ्न पनि सकेको थिएन । त्यसैले उनी सानैमा भन्थे, ‘म अङ्ग्रेजी पढ्छु र धेरै पढेपछि टयुसन गरेर पैसा कमाउँछु ।’ तर उनीचाहिं जन्मेदखि नै रोगी थिए ।

देवकोटाले बाल्यकालमा नै अमरकोश घोकेका थिए र स्तोत्रमाला पढेका थिए । उनी सानैदेखि आफ्ना बुबाको कविता साफी गर्थे । आफ्ना बुबाको कविता सार्दासार्दै उनीभित्र पनि साहित्यको रस बस्न थाल्यो । उनलाई उनका बुबाले पण्डित बनाउन खोजेका थिए । तर परिवारै त्यस विचारको विरोधमा लागेपछि देवकोटालाई अङ्ग्रेजी पढाउन दरबार स्कुलमा भर्ना गरिएको थियो ।

देवकोटा दरबार स्कुल पढ्दा नै आफ्ना साथीहरूलाई कविता सुनाउने गर्थे । उनका प्रायः साथीले ती कविता देवकोटाले नै लेखेका हुन् भनेर स्विकार्दैनथे । यसै क्रममा एक दिन सबै विद्यार्थी मिलेर यिनको बेइज्जत गर्ने हिसाबले कविता लेख्ने परीक्षा लिए । यिनले पनि सबै विद्यार्थीमाझ कविता लेखे । अनि त्यसै घडी शिक्षकहरूले उनलाई ‘कोपिलाउँदो कवि’को दर्जा दिए ।

देवकोटाले आफ्ना बुबा र कविशिरोमणि लेखनाथ पौडयालका कविता पढेर नै कविता लेख्ने प्रेरणा बटुलेका थिए । उनी छिप्पिँदै गएपछि वर्डर्स्वर्थ र सेलीजस्ता पाश्चात्य कविहरूका प्रभावमा पनि पौडन थाले ।

देवकोटाले दस वर्षनपुगी कविता लेखे । त्यति बेला आफ्नी जेठी भाउजू सोमकुमारीको व्यथामा डुबेर ‘म त अभागी पो भएँ’ शिर्षमा उनले कविता लेखेका थिए ।

देवकोटाको पढाइ राम्रो भएकाले उनले दरबार स्कुलमा आठौँ कक्षाबाट एक्कैचोटि दसौँ कक्षा पढे । उनले १७ वर्षो हुँदा भारतको पटनाबाट म्याट्रिकुलेसनको परीक्षा दिएका थिए ।

देवकोटाले त्रिचन्द्र कलेजमा आइएस्सी पढे । उनले आइएस्सी पढ्दा लेखेको वसन्तषोडसी शीर्षकको कविता ‘लक्ष्मी, टीसी कलेज, नेपाल’का नाऊँबाट गोरखापत्र साप्ताहिकमा छापिएको थियो । त्यसै ताक उनले आफ्ना घरमा टयुसन पनि पढाउन थालेका थिए । उनले प्राइवेट परीक्षार्थीका रूपमा भारतको पटना विश्वविद्यालयबाट बीए पढे र त्यहीबाटै बीएल पनि पास गरे ।

पटनामा बीएल पढेताका देवकोटामा रोमान्सको हरियाली पल्हाएको थियो । त्यसपछि उनले प्रेमविषयक कविताहरू बढी लेख्न थाले । लेखन नै देवकोटाको क्रमशः प्रिय साथी हुन थाल्यो र लेखनमा नै उनको दिनचर्या पनि बित्न थाल्यो ।

देवकोटा चौध भाषा बुझथे । उनीद्वारा नौ भाषामा लेखिएका कविताहरू शारदा मासिकमार्फत जनमाझ पनि आए ।

देवकोटालाई काव्यसागरका जलदेवता भने पनि हुन्थ्यो । उनी उठ्ता, बस्ता, हिँड्दा, सुत्ता, खाँदा वा आफ्ना चेतन र अचेतनका कुनै पनि पलमा काव्यभन्दा बाहिर हुँदैन थिए । बिहान आँखा उघारेदेखि राति आँखा चिम्लेपछिको स्वप्नसंसारमा पनि उनी काव्यसंसारमा नै विचरण गर्थे । उनको बाँचुन्जेलको साथी एउटा कविता थियो र अर्को चुरोट थियो । लेखेका बेला उनी आफ्नै पाण्डुलिपि बालेर चुरोट सल्काएको र त्यसैले सिँगान पुछेको पनि चाल पाउँदैन थिए ।

सोह्र वर्षो उमेरमा देवकोटाको मनदेवी चालिसेसँग विवाह भयो । विवाहपश्चात् देवकोटाको जीवनमा मनदेवी नै संसारभरिका सम्पूर्ण पात्रहरूभन्दा महत्त्वपूर्ण पात्र भइन् । त्यस बेलाको उनको दाम्पत्यप्रेमको प्रगाढतालाई दर्शाएर नै पनि उनले ‘मुनामदन’ लेखे । देवकोटा र मनदेवीले पाँच छोरी र चार छोरा जन्माए ।

देवकोटाले गरिबीका कारण दैनिक अठार घन्टा पनि टयुसन पढाए । झन्नै तीन दर्जनलाई खान पुग्ने धन कमाउँदा पनि उनका घरका पुगनपुग एक दर्जन मान्छे भोकभोकै हिँड्थे । जति पैसा कमाउँदा पनि उनी कङ्गालसरि थिए । ८० बिघा खेत हुँदा पनि उनी भोकभोकै सुत्थे । देवकोटाकी पत्नी मनदेवी धर्ममा समर्पित हुनु र देवकोटा आफु चाहीं अति अव्यवहारिक हुनुका कारण नै देवकोटाको घर सारै दयनीय थियो ।

देवकोटा लाउनका भन्दा खानाका सौखिन थिए । उनले एउटा खसीको टाउको खान पाए भने एउटा खण्डकाव्य नै लेखिदिन्थे । मिठाई पनि उनलाई खुबै मन पर्थ्यो ।

देवकोटाको उधारो खाने ठाउँ डिल्लीबजारको लप्टनको होटल थियो । त्यस होटलमा देवकोटाका नाउँमा अरूहरूले पनि उधारो खान्थे । बगरेसँग पनि उनी उधारो नै मासु लिन्थे । बगरेले पनि महिना मरेपछि उनीसँग तेबारेर नै पैसा लिन्थ्यो ।

देवकोटा जुवातास र पासामा पनि पारङ्गत थिए । साथै उनी गीत पनि गाउँथे, हार्मोनियम र तबला पनि बजाउँथे । उनको सौखको अर्को साधन साइकल पनि थियो ।

राणाकालीन युगमा देवकोटा नेपालमा पुस्तकालय खोल्न लाग्दा झन्नै कैदी पनि भए । तर एक सय रुपियाँ जरिमाना गरेर उनीलाई छोडिएको थियो ।

देवकोटा दूरदर्शी थिए । कुनै बेला उनले ‘उद्देश्य के लिनु ? उडी छुनु चन्द्र एक !’ कविता लेख्ता धेरैले उनलाई तरङ्गी भने । तर उनी दिवङ्गत हुनुभन्दा सोह्र घन्टाअघि रूसको रकेट चन्द्रलोक पुगेको थियो ।

देवकोटा मानसिक आघातका सिकार भएकाले उनलाई राँची लगियो । उपचारका क्रममा डार्.बर्कले हिलले भनेका थिए, ‘देवकोटाजस्तो मान्छे नेपालमा जन्मने नै होइन । उनी नेपालमा जन्मनु भूगोलको गल्ती हो ।’

लहडी भएकाले देवकोटा बीए, बीएल पढेको दस वर्षम्म जागिरमा छिर्न सकेनन् । अन्ततः उनी नेपाली भाषानुवाद परिषद्मा जागिरे भए । उनी जागिरे हुँदा बालकृष्ण सम र उनको प्रायः बौद्धिक जुहारी चल्थ्यो । त्यसै बेला उनले त्रिचन्द्र कलेजमा पनि प्रोफेसरको जागिर पाए । बीए पास भएर प्रोफेसरको पद पाउने पनि उनी प्रथम नेपाली थिए ।

देवकोटाले पद्म कन्या कलेजमा पनि प्रोफेसरको पद पाए । तर त्यहाँ उनी चार महिना मात्र टिके । त्यसपछि उनले कमर्स कलेजमा पनि प्रोफेसर पद पाए । त्यहाँ पनि उनी तीन महिना मात्र टिके । उनी आफ्नो कार्यालय र कलेजमा कहिले समयभन्दा निक्कै पहिले पुग्थे र कहिले समयभन्दा धेरै ढिलो पुग्थे ।

देवकोटा लहैलहैमा बनारसतिर पनि हान्निए । त्यस बेला उनले त्यहाँ जानेबारे घरपरिवारलाई पनि जानकारी दिएका थिएनन् र त्रिचन्द्र कलेजबाट पनि बिदा लिएका थिएनन् । अनि बनारसकालीन समयमा देवकोटाको जीवनपद्धति बौद्धिक कुल्ली, भरिया र हलीभन्दा माथिको देखिँदैनथ्यो । त्यस बेला उनको प्रमुख काम राणा विरोधमा युगवाणीको सम्पादन गर्ने थियो । उनी वनारसमा आर्थिक रूपमा आक्रान्त भएपछि बबरशमशेरले देवकोटालाई लिन खर्चसहित उनका भाइलाई पठाए । त्यसपछि देवकोटा आफुलाई बनारस लैजानेलाई धिक्कार्दै काठमाडौं फर्किए ।

देवकोटालाई प्रजातन्त्रपछि राजा त्रिभुवनले सल्लाहकार सभाको सदस्यमा मनोनीत गरे । राजा महेन्द्रले पनि देवकोटाको सो पदलाई निरन्तरता दिए ।

देवकोटा त्रिभुवन विश्वविद्यालयको स्थापनासँगसँगै सो विश्वविद्यालयको कमिसनको सदस्यमा मनोनीत भए । त्यसपछि उनैको हस्ताक्षरमा विश्वविद्यालयको रूपरेखा तयार भयो । महेन्द्रको चान्सरलरसिपमा देवकोटा पनि नेपाल एकेडेमीको सदस्य भए । डा.के.आई. सिंहको प्रधानमन्त्रित्वमा गठित मन्त्रिपरिषद्मा उनी शिक्षा तथा स्वायत्त शासनमन्त्री पनि बने । ११० दिनसम्म मन्त्री भएका बेला पनि उनले नेपाल राष्ट्रभरिका स्कुल र कलेजहरूमा नेपाली भाषामा पढाइ हुने व्यवस्था मिलाए ।

नेपाली भाषासाहित्यमा देवकोटा रूमानी प्रवृत्तिलेखनका श्रीगणेश भए । साथै नेपाली भाषासाहित्यलाई अङ्ग्रेजी भाषासाहित्यमा अनुवाद गरेर सर्वप्रथम पश्चिमी मुलुकमा पुर्‍याउने काम पनि देवकोटाबाट नै भएको थियो ।

भारतीय महापण्डित डा.राहुल साङ्कृत्यायनले भनेका थिए, ‘मैले देवकोटालाई बुद्धपछिको सबैभन्दा ठूलो मानवअवतारका रूपमा लिएको छु ।’ साङ्कृत्यायनले देवकोटालाई भारतका जल्दाबल्दा तीन कवि जयशङ्कर प्रसाद, सुमित्रानन्दन पन्त र सूर्यकान्त त्रिपाठी निराला बराबर एक जना देवकोटा हुन् भनेका थिए ।

देवकोटा अफ्रोएसियाली लेखकसम्मेलनमा भाग लिन सोभियतसङ्घको तासकन्द गए । चिकित्सकको सल्लाहले त्यस समारोहमा भाषण गर्नुअघि देवकोटालाई दुई बोतल रगत पनि चढाइएको थियो ।

देवकोटा नेपालबाट भिसा र पासपोर्ट नबनाई तासकन्द गएका थिए । त्यसका निम्ति उनलाई मन्त्रिपरिषद्का अध्यक्ष सुवर्णशमशेरदेखि रोयल नेपाल एकेडेमीका भाइस चान्सलर बालचन्द्र शर्मासम्मले हरियो झण्डा देखाएर प्रेरित गरेका थिए । तर पछि तिनै व्यक्तिहरूको सिफारिसमा नै देवकोटाले एकेडेमीबाट पाउने पारिश्रमिक रोक्का गरिएको थियो । तर पछि त्यसको रहस्य खुलेपछि एक महिनाको तलब जरिमाना गरेर राजा महेन्द्रले उनको पारिश्रमिक निकासा गरिदिए ।

देवकोटा २०१६ साल भदौ २९ गते सोमबार साँझको ६ बजेर १० मिनेटमा क्यान्सरका कारणले दिवङ्गत भए ।

Read More

'अन्तर्मनको यात्रा’ ले सिकाएको जीवन दर्शन

जगदीश घिमिरेको अन्तर्मनको यात्राले छोटो समयमै निकै प्रशंसा र ख्याति प्राप्त गर्‍यो । परिणामतः आफूले त्यो कृति 'पढेको छैन' भन्न कठिन हँुदै गयो, त्यसैले पढेँ । विशेष शारीरिक अवस्थामा भएका बेला लेखिएको कृति रहेछ त्यो । त्यसमा व्यक्त जीवन दर्शनका कतिपय पाटाहरूले मलाई पनि छोयो र यी हरफ लेख्ने जमर्को गरेँ । घिमिरेको कृतिको समालोचना गर्ने यो लेखको आशय होइन । यस पंक्तिकारका लागि उक्त कृतिको महत्त्वपूर्ण पक्ष भनेको त्यसमा व्यक्त भएका मानवीय गुण र जीवन दर्शनको पक्ष हो ।

गीता भन्छ- 'जातस्य हि ध्रुवोः मृत्यु' अर्थात् जन्मेपछि मृत्यु अवश्यम्भावी छ । मृत्यु कति उमेरमा, कुन समय र स्थानमा कसरी हुन्छ भन्ने कुरा कसैलाई पनि पूर्वज्ञान नहुनु मानव जीवनको सबैभन्दा सुखद पक्ष हो । रोग लाग्दैमा मान्छे मरिहाल्छ भन्ने छैन । तर 'माइलोमा' ले भेटेको मान्छे निश्चित समयभन्दा बढी बाँच्दैन भन्छ चिकित्सा विज्ञान । उपचारले मृत्युलाई केही पर भने धकेल्न सकिने रहेछ । लेखकले आपmनो उपचार प्रक्रियालाई अत्यन्त मर्मस्पर्शी शब्द संयोजनबाट मानवीय स्वभाव र जीवन दर्शनका कटु यथार्थहरूलाई सबैले देख्ने गरी, सबैले बुझ्ने र अनुभवद्वारा आत्मसात् गर्न सक्ने भाषामा व्यक्त गरेका छन् । साँच्चै भन्ने हो भने लेखकले 'मानव' भन्ने प्राणीलाई नंग्याएका छन् यस कृतिका माध्यमबाट । 

लेखकले समयलाई नै सर्वेसर्वा सत्य भनेका छन् र माइलोमालाई जीवनको जटिलताको प्रतीक । मानव जीवनको गहिराइमा व्याप्त विषाद, वेदना र छटपटीको साक्षात् रूप 'माइलोमा' लाई उनले 'अपराधै नगरे पनि दण्डित हुन विवश मानव नियतिको अभिलक्षण पनि हो' भनेका छन् । आफूले लेखेको आत्मानुभूति या आत्मालापलाई लेखक आफ्नो भन्दा बढी समयको योजना ठहर्‍याउँछन् । 'जीवन समयको योजना हो । आफ्नो होइन । मान्छेले अन्ततः समयकै योजनामा जिउनु र मर्नुपर्छ' लेखकले मृत्युसँगको साक्षात्कार गरिसकेपछि गरेको अनुभूति थियो त्यो र लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाझैं उनी पनि 'आखिर श्रीकृष्ण रहेछ एक....' को निष्कर्षमा पुगेको अनुभूति हुन्छ ।

'पूर्ण सिद्धान्तवादीहरू पूर्ण विवेकहीन हुन्छन्' भन्ने लेखक राजनीतिक सिद्धान्तलाई बट्टामा बन्द र संकीर्ण मानसिकता ठान्छन् 'दायित्वको पदमा बसेकाहरू निर्णय गर्न होइन निर्णय टार्न प्रवीण थिए । नोकरतन्त्रको विशेषता निर्णय गर्नु होइन, निर्णय टार्नु हुन्छ' भन्दै लेखकले हिजोको मात्रै होइन 'नयाँ नेपाल' को पूर्वसन्ध्यामा पदार्पण गरेको नेपाली नोकरशाही तन्त्रको पनि राम्रै चिरफार गरेका छन् ।

लेखकले जीवनलाई धान्ने प्रक्रिया हो भनेका छन् । सायद उनलाई नजिकिँदै गरेको मृत्युवरणको कल्पनाले त्यस्तो अनुभूति दिलाइएको होला  । एकछिनपछि पनि के हुन्छ भन्ने थाहा नहुने जीवनमा लामालामा निजी योजनाहरू अर्थहीन हुने ठहर भेटिन्छ । मान्छेको पूर्ण व्यक्तित्व उसको भाव, स्वभाव र स्ववास्तविकताको संयोग भएको पनि उनको ठम्याइ छ । लेखकको बुझाइ छ- 'समस्या समस्यामा नभएर मान्छेमा हुन्छ ।' मान्छेले आफ्नो समस्या आफूमा नभएर अरूमा देख्छ । यो नै अहं समस्या बन्न पुग्छ । समस्यालाई हेर्ने दृष्टिमा नै समस्या भएमा वा मान्छेले आफू मात्रै जान्नेछु भनी ठानेमा लेखक त्यसको समाधान देख्दैनन् । 'म केवल यो जान्दछु कि केही पनि जान्दिनँ' भन्ने सुकरातको भनाइसँग लेखकले पनि सहमति जनाएका छन् । अज्ञानीलाई आफ्नो ज्ञान थाहा हुन्छ र ज्ञानीलाई अज्ञान । त्यसैले लेखक ठोकुवा गर्छन्- 'मान्छे मूलतः अविवेकी प्राणी हो जो आफ्नो अविवेक देख्दैन, अर्काको मात्रै देख्छ । 'तीव्र जीवनशैली वाहियात र घातक हो' भन्ने लेखक सुखको खोजीलाई दुःखको प्राप्ति ठान्छन् । सायद इतिहासको अध्ययन र तीव्रतर रूपमा देशको सामाजिक, आर्थिक, सांस्कृतिक र मूलतः राजनीतिक परिवेशमा आएको परिवर्तनका साथै नेपालीको छटपटीको अनुभव गरेका लेखकले मान्छेको जस्तै देशको पनि कर्म हुन्छ भनेर आफूलाई कर्मको सिद्धान्तका खरो पक्षधरका रूपमा स्थापित गरेका छन् । 

सम्बन्धहरूको जटिलता स्विकार्दै त्यसका आधारका बारेमा लेखक निकै फरक धारणा राख्छन् । 'प्रेम' लाई उनी संसारको कुनै पनि सम्बन्धको आधार मान्दैनन् । आकर्षण, विकर्षण, माया, दया, घृणा, चाहना, वासना, यौन नै सम्बन्धको आधार भएको उनको विश्लेषण 

छ । स्वार्थ र दायित्वलाई नै संसारको कुनै पनि सम्बन्धको दिगो र टिक्ने आधारका रूपमा स्थापित गर्न खोजेका लेखकले प्रेमलाई नकार्दै दायित्व र मर्यादालाई  नै दाम्पत्य वा पारिवारिक सम्बन्धको आधार बनाएका छन् । दायित्व र मर्यादा शाश्वत नभएर समय र परिस्थितिले गर्दा घोटिँदै, खिइँदै 

जाने हुँदा तिनको स्वाभाविक ह्रासकट्टीलाई लेखक स्विकार्छन् । सन्तानका सम्बन्धमा लेखक भन्छन्- 'सन्तान नहुनु एक पीडा हो भने सन्तान हुनु सय पीडा हो । सन्तानलाई सिकाउन सकिन्छ भन्ने सोच मानव जीवनको दुःखान्त हो' किनभने उनी थप्छन्- 'संसारमा कसैले कसैलाई केही पनि सिकाउन 

सक्दैन । सिक्नेले आफंै सिक्छ, स्वप्रेरणाले सिक्छ । कुनै पनि बेसोमतिले आफ्नो बेसोमतलाई बेसोमत 

मान्दैन । जसले आफ्ना मूर्खता र कमजोरीको जति औचित्य सिद्ध गर्न खोज्छ, त्यसले आफूमा त्यति नै कमजोरी र मूर्खताहरू बढाउँछ ।' 

 उनी समाज, नैतिकता र परम्परालाई लेखक ढोंग मान्छन् । 'आदर्श महान् हुन्छ तर जब मान्छेको पेटमा चारा हुँदैन तब सबै आदर्श व्यर्थ 

हुन्छन् ।' लेखक स्वयंको भोगाइका आधारमा ठोकुवा गर्छन् । लोकव्यवहारले अस्वीकार गरेको विचार निरर्थक हुन्छ । लेखकको अनुभव छ- 'संसार पैसामय छ, मान्छेले पैसा कमाउन जे पनि गरेको छ जुन कल्पनासम्म पनि गर्न सकिन्न ।' 

सबै प्रमुख धर्महरू मान्छेको जुनीको अन्तिम लक्ष्य मोक्ष अर्थात् ईश्वरमा विलय हुनु हो भन्छन् । तथापि लेखकको ठम्याइ छ- 'औसत मान्छे मुक्ति वा निर्वाण चाहँदैन, मान्छेले मुक्ति चाहने भए यो जुनीमा जसरी भए पनि बाँच्नका लागि यत्रोविधि आसक्त हुने 

थिएन । यो जुनीमा मान्छे आसक्तिले  गर्दा नै बाँचेका छन् र मरेपछि फेरि जन्मेर त्यो आसक्तिलाई निरन्तरता दिन चाहन्छन् । मोक्ष पाएर सांसारिक भोगको ढोका बन्द गर्न चाहँदैनन् । तसर्थ उनको निष्कर्ष छ- 'सकाम कर्म भोगको लोभ हो ।'  खुसीलाई नै जीवनको लक्ष्य ठान्ने लेखकले सबैले बुझ्ने 'हाँसो' लाई जगत्को एक मात्र मातृभाषा ठानेका छन् । आफ्नो सामाजिक अभियानको अनुभवका आधारमा लेखक भन्छन्- 'मानवीय विकासको लक्ष्य मान्छेको दुर्बलता घटाउनु र सबलता बढाउनु हो ।' नेपाली मानसिकताको यस्तो चित्र कोरिएको छ लेखकको मानसपटलमा- 'नेपाली मानसिकता यति दरिद्र छ कि आफ्नो बाहेक बृहत्तर स्वार्थ र हितका लागि कसैले पनि केही पनि गर्छ भन्ने सोच्नै सक्दैन ।' घृणालाई नै युद्धको बीउ ठान्ने लेखक प्रेमलाई नै युद्धको कारक ठान्छन् । मित्रलाई पनि शत्रुलाई जस्तै निगरानी गर्नुपर्ने उनको अनुभवले बताएको छ । सबै कूटनीति अरू उपायले गरेको युद्धको विस्तार भएको लेखकको ठहर छ ।

जो कोहीलाई पनि अप्ठ्यारो लाग्न सक्छ जब लेखक भन्छन्- 'मान्छेले सुखको खोजीमा सुखभन्दा बढी दुःख पाउँछ ।' अनि झन् थप्छन् 'भ्ा्रम सबभन्दा सर्वश्रेष्ठ सुख हो । मान्छे भ्रमलाई सुख ठान्छ र सुखी हुन्छ । भ्रम निवारण सबभन्दा ठूलो दुःख हो । भ्रम निवारण भइसकेपछि पनि कोही दुःखी हुँदैन भने त्यो ज्ञानी हुन्छ, सन्त हुन्छ । 'ब्रह्म सत्यम् जगन्मित्थ्या- अर्थात् ब्रह्म सत्य हो जगत् मित्थ्या हो' भन्ने भनाइलाई आधार मान्ने हो भने लेखकको भनाइसँग सहमत हुन सकिएला तर डोरीलाई सर्प भनेर भ्रममा परी दुःखी मान्छे भ्रम निवारण पछि दुःखी रहँदैन । त्यस्तै कुनै नराम्रो सपना देखेर दुःखी भएको मान्छे विपनामा आउँदा दुःखी रहँदैन । लेखक आफू सन्तको उचाइमा पुग्न खोज्दाखोज्दै धेरै ठाउँमा चिप्लिएका छन् । उनको अहं यत्रतत्र छताछुल्ल हुँदाहुँदै पनि त्यसलाई स्वाभिमानको कलेवरभित्र राख्न खोजिएको सहजै अनुभूति गर्न सकिन्छ । समयकै खेला होला, विषम र विशिष्ट शारीरिक अवस्थामा समेत सबैको मनमस्तिष्कको गहिराइमा गएर छुन सक्ने जीवन दर्शनको यथार्थ लेख्ने साहस लेखकलाई प्राप्त भएको देखिन्छ । यसलाई 'धन्य' भन्नैपर्छ ।  

Read More